وقتی پرواز به دل‌ها رسید؛ سپاس از قلم‌هایی که راه پدرم را ادامه دادند

من، مریم نقدی مانارز، به نمایندگی از خانواده و نزدیکان شهید خلبان صمد نقدی، بر خود وظیفه می‌دانم چند سطر از دل بنویسم؛ سطرهایی سرشار از سپاس، شگفتی و امید.

از آغاز اولین دوره جایزه ادبی پرواز تا امروز، حجم پیام‌ها، آثار ارسالی و واکنش‌های پرمهر شاعران، نویسندگان، نوجوانان و جوانان سراسر کشور، برای ما خانواده شهید، تجربه‌ای عمیق و فراموش‌نشدنی بوده است. صادقانه بگویم، گمان نمی‌کردم نام پدرم بتواند این‌گونه دوباره در دل‌ها جان بگیرد و این‌چنین الهام‌بخش قلم‌ها شود.

برای ما، هر اثر ارسالی تنها یک نوشته نیست؛ هر شعر، هر داستان کوتاه و هر دل‌نوشته، نشانه‌ای است از این حقیقت که پرواز پدرم متوقف نشده است. او امروز نه در آسمان، که در ذهن و زبان نسل امروز پرواز می‌کند؛ نسلی که شاید او را ندیده، اما با خواندن زندگی‌اش، با او گفت‌وگو کرده است.

استقبال باشکوه از این جایزه، نشان داد که جامعه فرهنگی ما هنوز تشنه معناست؛ تشنه روایت‌های صادقانه، انسانی و اندیشیده از ایثار. این استقبال به ما یادآوری کرد که اگر مسیر درست انتخاب شود و مخاطب با احترام دعوت شود، پاسخ او فراتر از انتظار خواهد بود.

در پیام‌هایی که از سراسر کشور دریافت کرده‌ایم، یک نکته مشترک بارها تکرار شده است:
این‌که مطالعه زندگی شهید پیش از نوشتن، نگاه نویسندگان را تغییر داده است.
برای من، به‌عنوان فرزند این شهید، این جمله از همه چیز ارزشمندتر است. زیرا هدف ما از ابتدا همین بود؛ نه نوشتن درباره یک نام، بلکه فهمیدن یک راه.

با توجه به درخواست‌های مکرر علاقه‌مندان و به‌منظور فراهم شدن فرصت برابر برای همه کسانی که در حال مطالعه کتاب و آماده‌سازی اثر خود هستند، با هماهنگی دبیرخانه جشنواره اعلام می‌کنم که مهلت ارسال آثار تا دهم بهمن‌ماه تمدید شده است.

این تمدید، نه از سر تعارف، بلکه از سر احترام به قلم‌هایی است که با دقت، تأمل و مسئولیت‌پذیری می‌نویسند. ما باور داریم اثر خوب، نیازمند زمان است؛ نیازمند خواندن، فکر کردن و سپس نوشتن.

از همه کسانی که تاکنون آثار خود را ارسال کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم. آثار شما نشان داد که ادبیات می‌تواند پلی باشد میان گذشته و آینده؛ میان پدرانی که رفتند و فرزندانی که امروز می‌نویسند.
و از آن‌هایی که هنوز در حال نوشتن‌اند، با تمام وجود دعوت می‌کنم این فرصت را از دست ندهند. دهم بهمن، فقط یک تاریخ نیست؛ آخرین باند پرواز این دوره است.

در پایان، وظیفه خود می‌دانم از همه دست‌اندرکاران این رویداد فرهنگی، به‌ویژه دکتر فردین احمدی رئیس شورای سیاست‌گذاری جایزه ادبی پرواز، دبیر محترم جشنواره، تیم اجرایی و رسانه‌ای، و همه کسانی که بی‌ادعا برای اعتلای فرهنگ این سرزمین تلاش می‌کنند، قدردانی کنم. آنچه امروز شاهد آن هستیم، نتیجه یک کار جمعی صادقانه است.

امیدوارم «جایزه ادبی پرواز» تنها یک خاطره زیبا نباشد، بلکه به سنتی فرهنگی بدل شود؛ سنتی که هر سال، نام یک شهید را از دل تاریخ بیرون می‌آورد و به زبان ادبیات امروز ترجمه می‌کند.

پرواز ادامه دارد…
و این‌بار، زمان تا ۱۰ بهمن با شماست.

با سپاس و احترام
دکتر مریم نقدی مانارز
به نمایندگی از خانواده و نزدیکان
شهید خلبان صمد نقدی