کتابدارانِ رئوف، مجّرب وحرفه ای به عنوان ترویج دهنده ی فرهنگ عمومی و قلب تپنده با امکانات موجود و تقّبلِ بیشترین زحمات درکتابخانه های کشور، حضوری چشم نواز دارند، کتابداران به سببِ درک عمیقِ از مسئولیت اجتماعی،مروّج اصلی ِفرهنگ عمومی به شمارمیروند وهمچنین به سبب خاصیّتِ مراجعه محوری، ،مفهومِ تجمیع ظرفیت ها را عملا پیاده نموده‌اند.نزدیک به سه هزاروهشتصد باب کتابخانه‌های نهادی، مشارکتی ومستّقل درپهنه ی بزرگ ایران زمین به فعالیت‌های اثربخش وکار آمد، همّت گماشته‌اند.بعداز سال ۱۳۵۷  تاکنون کتابخانه‌های کشور ،حدود ۹برابر افزایش داشته‌اند.کتابخانه‌ها‌ با حضور مسئولانه ی کتابداران گرامی و زحمتکش به سببِ واقعیاتِ میدانی و ماهیّتی ،عینی ترین مواجهه با قاطبه‌ی طبقاتِ متعدد مردم را درجامعه از آنِ خودکرده اند. طبقاتِ متعددِ مردم به عنوان مامن وملجای خود و نیل به آرامشِ شخصی درکتابخانه ها ،ساعاتی را حضور می‌یابند.درعصر ارتباطات وگستردگیِ شبکه های اجتماعی ؛عضویت در کتابخانه ها با ترغیبِ مسئولانه و شیوه های تخصّصیِ کتابدارانِ کارآزموده به آسانی، میّسَر می‌گردد. ارباب رجوع ویا اعضا درتالار مطالعه به مطالعه ی کتاب مورد علاقه مشغول میشوند و یاکتاب های انتخابی  را  باخود برابر مقررات به امانت می‌برند .طرحِ تبدیل کتابخانه های عمومی به مراکزِ کارآفرینی فرهنگی و اجتماعی به عنوان یک ایده‌ی بدیع و درخشان در مسیرِ پویایی و خدمت بی‌واسطه به عموم مردم، مطرح شده است.  با مراجعه به آرشیو واسنادِ تاریخی،ماهیّتِ آگاهی بخشی وترویج دهنده‌ی فرهنگ عمومی، توسط کتابدارانِ کوشنده به طیف های مختلفِ مردم در کتابخانه ها، تایید می‌شود.به صورت عام ؛مکان ومحلی است که فقط در آنجا کتاب وجود دارد کتابخانه نامیده می‌شود !
 اکنون دردنیای دیجیتال وکتابهای الکترونیک، صرفاً  خدماتِ کتاب محور با گرایش مطالعه و امانت در کتابخانه ها ارائه نمی‌شود. بلکه در تبیینِ موضوعِ عینی ترین، مواجهه بامردم درراستایِ  خدمت رسانی، فراتر از معنایِ کتابِ فیزیکی است، باتوجه به پادکست ها وکتابهای الکترونیک ،کتاب های فیزیکی ،فقط یکی از جلوه های متون ونوشتار ، محسوب می‌شوند.کتابخانه‌ها و کتابداران با متنی به گسترد گی وعمق  زندگی با طبقات ِمتعدد جامعه ،مراوده‌ی رُخ به رُخ  ،مواجه‌ب حضوری و عینی دارند. ازمنظردانشمندان ِعلوم اجتماعی؛کتابخانه‌ ها ، بخشی ازهویّتِ مدنی درمحلات وسکونت گاهها به شمارمی‌روند. کتابخانه ها؛ متکی بر فعالیت های کتابدارانِ دلسوز و متخّصص در راستای ایده پردازی، تبادل افکار،علم آموزی و تولید دانش، یک تکیه گاه حقیقی ،شمرده می‌شوند. کتابخانه‌ها به مثابه‌ی  نهادِ مقدّسِ خانواده به معنای واقعی کلمه، نهاد محسوب می‌شوند.کتابخانه‌ها اساساً  معطوف به جریانات بیرونی و عوامل محیطی هستند. نهادها به دلیل ماهیّتی به بیرون از خود، معطوف هستند
 نهادها باطبقات مختلفِ  اجتماعی ،مستقیماً وبلاواسطه سر و کارداشته و جهتِ تنویر اهان  وتبادل افکار مرتبط میشوند. کتابخانه ها، ماهیتِ غیر شخصی دارنواساسا دارای کارکرد جمعی و اجتماعی هستند.
در سیرتکامل تاریخی از کتابخانه ها به عنوان نهادِ الهام بخش،فرهنگ‌ساز و تمدّن‌ آفرین، یادمی‌شود. در ادوار پیشین ،کتابخانه ها محلِ رفت و آمد، عده‌ای خاص بودند در سنوات گذشته، کتابخانه با این شکل و شمایل وجودنداشته است! مهمترین مولفه در باز تعریف مفهوم  کتابخانه ها، توجه به معنایِ اساسی خدمت رسانی های متنوع  به طبقاتِ مختلفِ مردم، معنا پیدامی‌کند.به همین سادگی ، عضویت درکتابخانه به ارائه‌ی مدارک عدم سوء پیشینه نیاز ندارد. از این منظر، فقط یکی از خدماتی که به اعضا و مراجعین  ارائه می‌شود، امانت کتاب تلّقی می‌شود .در نسل معاصرِ کتابخانه‌ها با حضور کتابدارانِ دلسوز،مهربان و مجّرب؛ خدمات متنوع ،بالاّخص درحوزه های مشورتی،آگاهی بخشی و کارآفرینی فرهنگی نیز ،ارائه می‌شود.دراین فراگردِ نشاط آور و شورآفرین ،استعدادهای خفته ونهفته نیز کشف ،پرورش وشکوفا می‌شوند 

 باتوجه به  مراجعه محوری ومواجهه ی عینیِ کتابداران با مردم این تغییر و تحول از کتابخانه‌های سنتی، اکنون به فضاهای الهام بخش، مدرن وشعف آور ؛مبِدل شده‌اند.کتابدارانِ مهربان ،ساعی و حرفه ای با نگرش های نوین و ایده های بالنده به اعضا، کتاب خوانان،جامعه و مدیران،ارائه می‌دهندوترغیب کنند‌گان اصلی به مطالعه هستند.درعصر ارتباطات، تکالیف ورسالت کتابداران، فراتر از کتاب‌خوانی وامانت کتاب است.بیشترین تعاملات بانویسندگان، توسط کتابداران، تحقّق می‌یابد.  کتابداران‌ دلسوز،مسئولیت پذیر و مسلط  به عنوان پل مستحکمِ ارتباطی درمواجهه ی عینی (رّخ به رُخ) بین طبقاتِ مختلف مردم، مراجعانِ هدفمند با نهاد مقدسِ کتابخانه وکتاب ها ،محسوب می‌شوند .آنان در این فرآیند ،بیشترین مسئولیت را در خصوصِ ارتقای فرهنگِ عمومی جامعه، ایفا می‌کنند.