این اثر با نگاهی روانشناختی به شاهکار ادبی مولانا، مثنوی معنوی، پرداخته و نشان میدهد چگونه مولانا با بهرهگیری از ابزار تمثیل و حکایت، به علتیابی دردها و رنجهای بشری میپردازد. نویسنده در این کتاب تلاش کرده است تا آموزههای مثنوی را از زاویهای نوین، بهویژه در حوزه روانشناسی و رفتارشناسی انسان، بازخوانی کند.
به باور نویسنده، مولانا در مثنوی تنها یک شاعر نیست، بلکه در مقام مربی و آموزگاری خردمند و تیزبین ظاهر میشود که با نگاه نقادانه، باورها و سبکهای فکری و رفتاری انسان را بررسی و تحلیل میکند. کتاب حاضر ضمن ارائه تحلیلهای روانشناختی از حکایات تمثیلی مثنوی، بستری برای فهم بهتر مفاهیم عمیق انسانی و اخلاقی در این اثر ارزشمند ادبی فراهم میآورد.
انتشار این کتاب میتواند برای پژوهشگران حوزه ادبیات و روانشناسی، علاقهمندان به اندیشههای مولانا، و همچنین مخاطبان عامی که به دنبال راهکاری برای درک و درمان رنجهای انسانی در قالب قصه و تمثیل هستند، جذاب و کاربردی باشد.
نظرات
0