اگر دیدیم کسی، زبانی را با لهجه صحبت میکنند، بدانیم که او علاوه بر زمان مادری خود، حداقل یک زبان دیگر هم بلد است، او را تشویق کنیم. با احترام به زبان مادری دیگران، آنها را مجذوب خود کنیم.

🖍️  قبلاً خیلی شنیده بودم که بعضی از اقوام روی زبان مادری خود متعصب هستند؛ اما شخصا لمس نکرده بودم. تا اینکه در شلوغی عید سال ۱۳۷۵ می‌خواستیم با ده مهمان از بندرعباس به میناب برویم. همسرم بخاطر گذراندن دوران مدرسه در بندرعباس، زبان آنها را بخوبی بلد هستند. رفتیم ترمینال، دیدیم دم در  یکی از اتوبوس های بندرعباس به میناب غلغله است. چند نفر تقاضای سوار شدن میکنند ولی شاگرد اتوبوس میگه «جا ندارم!». همسرم به زبان بندری خطاب به ایشان گفتند: «داداش من مهمان دارم برامون جا بده». ایشان هم به بندری گفتند: «مهمانهایت را ببر حدود صد متر جلوتر، ده دقیقه دیگه میام سوار میکنم». ایشان نه تنها همه ما را سوار اتوبوس کردند بلکه برای همه ما صندلی هم جفت و جور کردند! آنجا فهمیدم که خیلی از آدم‌ها با هر رنگ و نژادی، زبان مادری خود را دوست داشته و به اشخاص دیگری که زبان آنها را یاد میگیرند، احترام و توجه مضاعفی قائل هستند.

🖍️  از این تجربه بهره جسته و در تایید اهمیت موضوع، خاطره‌ای را با یک دهه تاخیر و هزاران کیلومتر دورتر از وطن در خاور دور عرض میکنم. وقتی برای گرفتن دکترا به کشور زیبای مالزی رفته بودم بچه‌هایم ابتدایی بودند. در شهر کوالالامپور مدرسه ایرانی بود ولی دانشگاه ما در سیصد کیلومتری جنوب آن، نزدیک سنگاپور واقع شده بود. خیلی از دانشجویان ارشد و دکترای ایرانی برای تحصیل به آنجا آمده بودند. ۸ - ۹ تا بچه مدرسه ای در پایه های مختلف بودند که نمیشد کلاسی برای آنها تشکیل داد. از طرفی وضع مالی هم اجازه نمی‌داد تا بچه‌ها را به مدرسه اینترنشنال بفرستیم که همه چیز انگلیسی بود. مجبور شدیم آنها را به مدارس مالایی بفرستیم.

🖍️ خوشبختانه از اول ابتدایی درس ریاضی و علوم به زبان انگلیسی بوده و درس انگلیسی هم داشتند، یعنی سه درس به زبان انگلیسی بود. کتاب عربی هم داشتند چون مسلمان بوده و به یادگیری زبان عربی اهتمام می ورزیدند. جالب بود که کتابهایشان بر عکس کتب ما عاری از گرامر بود. زبان رسمی مالزی زبان مالایی بوده و با الفبای جاوی نوشته می‌شود. خط جاوی هم مثل خط فارسی از حروف عربی بهره می‌گیرد.

🖍️ ساکنین کشور مالزی از سه نژاد مالایی حدوداً (۶۰٪)، چینی (۲۷٪)، هندی (۱۲٪) و غیره (۱٪) تشکیل شده‌است. هر نژاد مدرسه ابتدایی مخصوص به زبان خود را دارد. یعنی مالایی ها به زبان مالایی، چینی‌ها به زبان چینی و هندی ها هم دوران ابتدایی را به زبان هندی میخوانند و وحدت و یکپارچگی کشورشان هم به خطر نیفتاده است! در آنجا دیدم خانواده های ایرانی که بچه‌هایشان را به یادگیری زبان مالایی تشویق کردند، بچه‌هایشان در مدرسه برای خود جا باز کردند؛ ولی کسانیکه می‌گفتند «مالایی به چه درد میخورد!»، باعث شد که بچه هایشان در مدرسه نتوانند ارتباط برقرار کرده و بین دانش آموزان مالایی پذیرفته شوند! اینها زبان آنها را نپذیرفتند، آنها هم خودٍ اینها را نپذیرفتند.

🖍️  خوشبختانه امروزه با در دسترس بودن تلویزیون و پخش کارتون به زبان فارسی، بچه‌های ایران از هر قوم و نژادی، زبان رسمی کشور را سریع یاد میگیرند و جای نگرانی از این بابت نیست. سعی کنیم فرزندان ایران زمین را با زبان های مختلف قومیت ها آشنا کنیم. افسوس و صد افسوس بعضی از هموطنان بنابه دلایلی نسبت به زبان مادری خود، سرخورده شده و از آموزش زبان مادری خود به فرزندان دلبندشان طفره می‌روند! دیده میشود که خودشان به سختی فارسی حرف میزند ولی اصرار دارند با فرزندانشان فارسی صحبت کنند! واقعاً غم انگیز بوده و نهایت سرخوردگی و عدم اعتماد به نفس را در فرد به نمایش گذاشته و پدر و مادر را از انتقال احساس درونی خود به فرزندش محروم می سازد!

🖍️  نگذاریم زبان اقوام ایرانی که نشانه بارز هویتشان است به بهانه های واهی، فدا شده و از بین بروند. میتوان این تکثر فرهنگ و زبان را فرصت تلقی کرد و میتوان به آن به چشم تهدید وحدت ملی نگریست. جای بسی افتخار و سربلندی و خوشحالی است که در حوادث روزگار از جمله در مواجهه با بلایای طبیعی و جنگ ۸ ساله دیدیم که همه قومیت های ایران از کیان کشور دفاع کرده و وحدت ملی را به نمایش گذاشتند.  انسان های عاقل و توانمند از فرصت ها به نفع خود استفاده می کنند. *بیایید ما هم این تنوع زبانی و فرهنگی را غنیمت شمرده و در زنده نگه داشتن و تقویت آن همت بگماریم.* ایران با داشتن همین فرهنگها و زبانهای گوناگون زیباست.

   🖍️در ادامه *لینک برنامه‌های کودک شبکه های استانی* در سایت تلوبیون آمده است. با کلیک روی هر یک (یا کپی و پیست) به آرشیو برنامه ها دسترسی خواهید داشت. در اغلب برنامه های کودک استان ها، متاسفانه مجری ها به زبان محلی صحبت نمی کنند! به روابط عمومی صدا و سیمای استان خود تلفن زده و مطالبه کنید تا مجریان برنامه کودک، لباس محلی پوشیده و به زبان محلی صحبت کنند. لینکها را در اختیار فرزندان خود قرار داده و آنها را تشویق به یادگیری بنمایید. بچه‌ها چهار پنج زبان را می‌توانند همزمان یاد بگیرند. بلد بودن چند زبان، در آینده در تعاملات، ارتباطات، قدرت تشخیص و کسب موفقیت، کمک شایانی به آنها میکند.

آذربایجان شرقی – سهند -  ناز بالالار

آذربایجان غربی - سلام اوشاقلار

اردبیل - سبلان - اوشاقلار سلام

بوشهر - بچه‌های آفتاب

خوزستان -  جای برنامه کودک به زبان عربی خالی است!

سیستان و بلوچستان – هامون - بازی به بازی

کردستان - سنندج - په لکه زیرینه

                مهاباد - باغچه گولان

گیلان -  باران - گول محله

لرستان – افلاک - بچه‌های لرستان

مازندران -  تبرستان - پاپلی

هرمزگان - خلیج فارس - پرپروک

*زبان انگلیسی، زبان بین المللی*

🖍️  و اما زبان انگلیسی، زبانی که برای پیشبرد اهداف خود و معرفی کشورمان به دنیا از نگاه ایران دوستان، شدیداً به آن نیاز داریم. پایتان را از ایران که بیرون می‌گذارید با سوالات ایران کجاست، آثار باستانی، جاهای تاریخی، گردشگری، غذاهای سنتی، رسم و رسومات، فرهنگ، روابط اجتماعی، دین، آیین، تفکرشان چیست و ... مواجه میشوید. از طرفی همین پرسش ها برای شما هم نسبت به مکانی که رفته اید و افراد خارجی که ملاقات کرده اید پیش می‌آید. لازم است هر ایرانی به عنوان یک سفیر فرهنگی، خود را به زبان بین المللی و زبان های خارجی مسلط کرده باشد. هر چقدر میتوانید فیلم و کارتون انگلیسی برای بچه‌ها پخش کنید، خودبخود یاد خواهند گرفت. اصلاً تردید نداشته باشید، من خود آزموده ام.

آپارات (آموزش زبان انگلیسی برای کودکان را جستجو کنید)

abc

Baby TV

bing

Learn English Kids

YouTube Kids

با آرزوی

زندگی شاد

و

کشوری آباد