در یادداشتی که قبلا برایتان نوشتهام از پیشینه و تاریخچهی کتابخانهی ملی کرمان گفتهام، بنابراین تکرار را کنار میگذارم و از بازدیدم در این مکان چند جملهای در دایرهی وقت و حوصلهی مخاطب مینویسم.
پنجشنبهی هفتهی قبل در بازدید از این بنای هنرمندانه بر آن شدم تا نگاه زیبابین شما را مهمان جرعهای از دریای بینهایت زیبای معماریش کنم.
در عکاسی کاملا متوجه بودم که فردی را به صورت خاص در قاب دوربین نیاندازم، اما مسئول کتابخانه اجازهی ادامهی کار را نداد. مثل اینکه باید از امور کتابخانهها در خیابان عباسعلی اجازهی کتبی میبردم که آنهم با توجه به صبح پنجشنبه قابل انجام نبود.
جالب آنکه به راحتی و بدون معرفی نامه یا کارت ملی و فقط با پر کردن فرم و پرداخت مبلغ ۲۵۰ هزار تومان ناقابل به عضویت آنجا درآمدم. از مسئولین امر جویا شدم. نتیجه تلخخندی بود که بر لباهایشان نشست؛ چون کتابخوانی کم شده و مردم بیشتر در فضای مجازی سیر و سیاحت دارند، سعی کردهایم با آسانگیری عضویت بر تعداد علاقهمندان بیافزایم.
در ادامه اجازه یافتم تنها عکسهایی که از محوطه و سردر گرفتهام را برایتان بارگذاری کنم و داخل زیبایش را واگذارم تا اجازه یافتن.
عکاس: الهام آبادهای
نظرات
0