به هر دلیلی بعد از انقلاب، چه در طول ۸ سال دفاع مقدس، چه بعد از آن، فرصت زیادی پیدا نشد که به عنصر سوم یعنی ایران به خوبی پرداخته شود. در جنگ ۱۲ روزه و در جنگ ۴۰ روزه، ملت ضمن گرامیداشت نقش اسلام که همیشه الهامبخش ملت بوده، همیشه منجی ملت بوده، همیشه منسجمکننده ملت بوده به عنصر ایرانی خودش هم به صورت پررنگتر از گذشته پرداخت.من روزنامهنگارم؛ بیش از سی سال است که کارم شنیدن و نوشتن است. چه در سالهای جنگ هشتساله و چه پس از آن و همینطور حالا، تجربهای کسب کردهام که جزو ماندگارترین آموختههای من است: آنچه این کشور را در سختترین گردنهها نگه داشته، نه بیانیهها بوده و نه تریبونها، مردم بودهاند؛ مردمی که وقتی سقفی فرو میریزد، پیش از هر کس زیر آوار همسایه میروند.باید دقت کرد؛ سرمایه اجتماعی بدون اعتماد شکل نمیگیرد. اعتماد با توصیه و بخشنامه ایجاد نمیشود، بلکه حاصل شفافیت، پاسخگویی، عدالت، قانونگرایی و احترام به کرامت مردم است. هر سیاستی که اینگونه اعتماد را تقویت کند، در حقیقت به تقویت امنیت ملی و اقتدار کشور کمک کرده است. ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به همدلی نیاز دارد؛ همدلی نه به معنای حذف تفاوتها، بلکه به معنای پذیرش این حقیقت که آینده این سرزمین، مسئولیتی مشترک است.امروز، بیش از هر زمان دیگر، به تقویت گفتوگوی ملی نیاز داریم؛ گفتوگویی که همه در آن حس کنند که شنیده میشوند. توسعه پایدار بدون گفتوگو ممکن نیست و گفتوگو نیز بدون احترام متقابل و پذیرش تفاوت دیدگاهها شکل نمیگیرد. اختلافنظر، اگر در چارچوب منافع ملی مدیریت شود، فرصتی برای تصمیمگیریهای آیندهنگرانهتر خواهد بود.
نظرات
0