اسدالله سالاری / روزنامه‌نگار
کمبود آب آشامیدنی در چیتی و خواجه‌جمالی موضوع تازه‌ای نیست. برای رفع این مشکل، تصمیم گرفته شد منبع آبی جداگانه‌ای برای تأمین آب این مناطق در نظر گرفته شود. پس از بررسی کارشناسی، محلی برای حفر لعچاه انتخاب شد و مناقصه‌ای با اعتبار حدود ۸ میلیارد تومان برای اجرای طرح برگزار گردید. عملیات حفاری نیز انجام شد و چاه به آب رسید.
با این حال، هنگامی که قرار بود مراحل بعدی کار، از جمله راه‌اندازی و اجرای تأسیسات انتقال آب، آغاز شود، اداره آب مانع ادامه عملیات شد و اعلام کرد چاه مجوز قانونی ندارد.
اینجا چند پرسش درباره روند اجرای طرح مطرح می‌شود؛ اگر محل انتخاب‌شده برای حفر چاه از ابتدا مشکل قانونی یا فنی داشته، چرا پیش از برگزاری مناقصه و صرف هزینه برای حفاری، این موضوع بررسی و مشخص نشده بود؟ چه مرجعی محل چاه را تأیید کرده و مسئولیت توقف پروژه پس از انجام این مراحل با کدام دستگاه است؟ سرنوشت هزینه و اقداماتی که تاکنون برای این طرح انجام شده چه خواهد شد؟
اعتراض صاحب چاه مجاور نیز باید با بررسی دقیق رسیدگی شود و حقوق او مورد توجه قرار گیرد. با این حال، اختلاف بر سر محل چاه نباید باعث شود مشکل کمبود آب چیتی و خواجه‌جمالی بدون راه‌حل باقی بماند.
اهالی چیتی برای پیگیری وضعیت آب به بخشداری خشت مراجعه کردند و با وعده‌هایی برای رسیدگی روبه‌رو شدند. چند روز گذشت، اما به گفته آنان اقدام مؤثری مشاهده نشد. مردم تصمیم گرفتند موضوع را از طریق فرمانداری دنبال کنند؛ با این حال، مسئولان بخش از آنان خواستند چند روز دیگر صبر کنند تا موضوع پیگیری شود. اهالی نیز با احترام به این درخواست، حدود یک هفته فرصت دادند.
در همین مدت، موضوع بررسی کارشناسی چاه نیز به یکی از نگرانی‌های اهالی تبدیل شد. به روایت آنان، روزی که قرار بود کارشناس از چاه مورد اختلاف بازدید کند، یکی از اعضای خانواده صاحب چاه همراه مأموران انتظامی در محل حضور داشت و تعدادی از اهالی چیتی نیز برای همراهی و اطلاع از نتیجه بررسی، در همان محل منتظر بودند. اما کارشناس بدون آنکه اهالی چیتی در جریان قرار بگیرند، به محل چاه دیگری برده شد. مردم زمانی متوجه این موضوع شدند که هنگام خروج، به‌طور اتفاقی دیدند کارشناس در محل دیگری حضور دارد.
به گفته اهالی، پس از اطلاع‌رسانی به حوزه قضایی خشت، با کارشناس تماس گرفته شد و او اعلام کرد در محل دیگری مشغول کارشناسی است. مردم چیتی می‌گویند کارشناس در محل چاه مورد اختلاف حاضر نشده و از وضعیت روستا و شرایط تأمین آب آن نیز بازدیدی نداشته است.
دریاکنار در این ماجرا قصد داوری درباره اختلاف صاحب چاه و مجریان طرح را ندارد؛ اما وقتی قرار است کارشناسی مبنای تصمیم‌گیری درباره یک پروژه آبرسانی باشد، لازم است موضوع با اطلاع و بررسی همه جوانب انجام شود. اهالی نیز خواهان روشن شدن نحوه انجام این کارشناسی و بررسی میدانی شرایط هر دو طرف هستند.
اکنون مردم چیتی اعلام کرده‌اند صبح فردا دوشنبه برای پیگیری موضوع به فرمانداری خواهند رفت. طی کردن مسیر خشت تا فرمانداری برای گروهی از مردم، آن هم در شرایطی که مدت‌هاست با مشکل آب دست‌وپنجه نرم می‌کنند، تصمیم ساده‌ای نیست. اگر در این رفت‌وآمد خدای‌ناکرده حادثه‌ای رخ دهد یا کسی آسیب ببیند، چه کسی پاسخ‌گو خواهد بود؟ آیا بهتر نیست پیش از آنکه کار به چنین مرحله‌ای برسد، مسئولان محلی با پیگیری جدی‌تر، زمینه حل مشکل را فراهم کنند؟
هر روزی که از توقف این طرح می‌گذرد، مردم چیتی و خواجه‌جمالی بیشتر با پیامدهای کمبود آب روبه‌رو می‌شوند. از سوی دیگر، ادامه بلاتکلیفی ممکن است زمینه‌ساز تصمیم‌ها و اتفاقات دیگری شود که حل مشکل را دشوارتر کند. هنوز فرصت برای رسیدگی و جلوگیری از پیچیده‌تر شدن ماجرا وجود دارد. مسئولان مربوط نباید اجازه دهند زمان بیشتری از دست برود؛ لازم است هرچه زودتر درباره وضعیت چاه تعیین تکلیف کنند و راهکار عملی برای تأمین آب مردم ارائه دهند.
نظرات
0