این قانون با تلاش جدی نمایندگان جنوب، بهویژه دکتر غلامحسین زارعی، در بودجه ۱۴۰۳ تصویب شد. وی در صحن علنی مجلس در ۱۷ آذر ۱۴۰۳ با اشاره به محرومیت استانهای نفتخیز گفت:
نفت برای همه طلاست، اما برای ما بلاست. بیشترین نفت و گاز را ما داریم، اما سهم ما فقط بیماری و آلودگی بوده است.
پس از نزدیک به یکسال پیگیری، در ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ آییننامه اجرایی این قانون ابلاغ شد تا منابع نفتی بهصورت شفاف و مستقیم به طرحهای توسعهای مناطق هدف اختصاص یابد. بر اساس آییننامه،
سهم سه درصدی در حساب ویژهای ذخیره میشود،
برداشت از آن صرفاً برای پروژههای همان مناطق مجاز است،
و دولت موظف به گزارشدهی شفاف سهماهه به مجلس خواهد بود.
در سالهای گذشته، این سهم عمدتاً شعاری و تیتر خبری بود و بخش زیادی از آن به مصارف دیگر اختصاص مییافت.
اکنون با این آییننامه، برای اولین بار سهم واقعی هر استان مشخص شده و امکان ردیابی هزینهها برای مردم و نمایندگان فراهم شده است، اقدامی که میتواند فصل جدیدی در توسعه مناطق نفتخیز و گازخیز کشور باشد
.jpg)
.jpeg)
.jpg)
نظرات
0