اسدالله سالاری / روزنامه‌نگار

فینال مسابقات والیبال روستایی شهرستان کازرون را از نزدیک دیدیم؛ تیم شهدای خشت و کنارتخته در زمین بود و برای قهرمانی می‌جنگید، اما در سکوها خبری از جمعیت و مسئولانی که انتظار می‌رفت برای حمایت از نماینده منطقه آمده باشند، نبود. تیم با این حال بازی را برد و جام قهرمانی را به خشت و کنارتخته برد.

رضا بهادری که علاوه بر سرپرستی تیم شهدای خشت و کنارتخته در مسابقات روستایی شهرستان کازرون، مسئول هیأت والیبال خشت و کنارتخته نیز هست، از هزینه‌هایی می‌گوید که بازیکنان برای حضور در مسابقات پرداخت کرده‌اند؛ از کمبود امکانات و دشواری تمرین در گرمای تابستان تا کلاس‌های والیبال پایه که شمار ورزشکاران آن از حدود ۶ نفر به نزدیک ۵۰ نفر رسیده است. او در کنار قدردانی از کسانی که در این مسیر کمک کرده‌اند، خواستار حمایت بیشتر مسئولان و فعالان اقتصادی برای ادامه فعالیت و پرورش استعدادهای والیبال منطقه است.

در گفت‌وگوی دریاکنار با رضا بهادری، درباره مسیر قهرمانی تیم شهدای خشت و کنارتخته، هزینه‌هایی که بازیکنان پرداخت کرده‌اند، وضعیت امکانات، رده‌های پایه، مربی تیم، حمایت‌های دریافت‌شده و مطالبات والیبال منطقه صحبت کرده‌ایم.

آقای بهادری، ابتدا از مسیر قهرمانی شروع کنیم. ظاهراً حتی قرار نبود تیم در این مسابقات شرکت کند. چه شد که وارد رقابت‌ها شدید و به فینال رسیدید؟

حقیقتاً از ما برای حضور در مسابقات دعوت شد و قرار نبود شرکت کنیم؛ به دلایل مختلف، از جمله شرایط اقتصادی. اما با همت خود بچه‌ها و با تکیه بر نیروی جوانی راهی مسابقات شدیم و با تلاش، همبستگی و اخلاق به فینال رسیدیم و در نهایت قهرمان این دوره از مسابقات شدیم.

در دو سال گذشته، تیم یک نایب‌قهرمانی و یک قهرمانی داشته است. در کنار آن، در مسابقه چهارجانبه‌ای که در منطقه برگزار کردید هم نایب‌قهرمان شدید. درباره این مسیر بگویید.

در دو دوره مسابقات روستایی شهرستان کازرون شرکت کردیم؛ در دوره اول نایب‌قهرمان شدیم و این دوره هم مقام اول را به دست آوردیم. یک مسابقه چهارجانبه هم در منطقه برگزار کردیم که تیم‌های قدرتمند برازجان، درودگاه و کازرون در آن حضور داشتند و ما در یک بازی نزدیک با نتیجه ۳ بر ۲ نایب‌قهرمان شدیم.

این موفقیت‌ها در شرایطی به دست آمده که بخش عمده هزینه‌ها را خود اعضای تیم تأمین کرده‌اند. چه کسانی در این مسیر کنار شما بودند؟

دقیقاً اکثر هزینه‌ها با همت بچه‌های تیم تأمین شده است. البته حمایت بزرگوارانی چون برادران پناهی، دکتر حاج حمید رستمی، جلال رضایی، سید احمدرضا موسوی و فرهاد فریدونی را قدر می‌دانیم.

برای همین دوره مسابقات کازرون، تقریباً چه میزان هزینه کردید؟

برای این دوره از بازی‌ها تقریباً حداقل ۲۰ میلیون تومان هزینه کردیم و همه هزینه‌ها توسط بچه‌های خود تیم تأمین شد.

شما علاوه بر سرپرستی تیم، مسئول هیأت والیبال منطقه هم هستید. وضعیت امکانات والیبال منطقه را چطور می‌بینید؟

کمبود امکانات برای رده پایه و بزرگسال بیداد می‌کند. اندک امکاناتی هم که داریم طی سه سال گذشته با سختی و به مرور زمان توسط خود بچه‌ها فراهم شده؛ از خرید تور و آنتن گرفته تا وسایل جانبی و تمرینی و بقیه تجهیزات.

در بخش پایه هم فعالیت را توسعه داده‌اید و تعداد ورزشکاران از حدود ۶ نفر به نزدیک ۵۰ نفر رسیده است. این کلاس‌ها چگونه برگزار می‌شود؟

کلاس‌ها به صورت دو جلسه در هفته در رده‌های سنی پایه و بزرگسال برگزار می‌شود. تقریباً از ۶ نفر شروع کردیم و الان حدود ۵۰ نفر داریم.

مهم‌ترین هزینه ما حق آموزش مربی است. مربی‌ای از بهترین‌های استان بوشهر در کنار ماست که تا الان به خاطر رفاقت با ما تشریف می‌آورند و بسیار از ایشان سپاسگزاریم.

منظورتان سید اباذر موسوی است؛ مربی‌ای که سابقه پرورش بازیکن ملی و بازیکنان شاغل در لیگ یک کشور را دارد؟

قطعاً برای آینده‌ای حرفه‌ای و درخشان، نیاز به مربی کارکشته و فوق‌حرفه‌ای داریم که سید اباذر موسوی در حال حاضر بهترین هستند.

اگر هزینه ثابت ماهانه برای مربی تأمین شود، چه آینده‌ای برای والیبال منطقه متصور هستید؟

قطعاً اگر حق آموزشی ثابت به صورت ماهیانه در نظر بگیریم و با توجه به رزومه بسیار خوب آقای موسوی و نفراتی که تحویل جامعه والیبال کشور داده‌اند، خروجی بسیار عالی خواهد داشت. قول خواهیم داد در آینده‌ای نزدیک حرف‌های زیادی در شهرستان و استان برای گفتن داشته باشیم.

شرایط محل تمرین هم یکی از دغدغه‌های شماست. از گرمای سالن و وضعیت کفپوش گفته‌اید. این شرایط چه فشاری به تیم وارد می‌کند؟

چندین سال است که در فصل گرما، در بدترین شرایط آب‌وهوایی منطقه در سالن تمرین می‌کنیم و گاهی مدت زمان تمرین یک ساعت یا حتی نیم ساعت بیشتر نمی‌شود. از مسئولان خواهشمندیم به داد جوانان ورزشکار برسند.

مشکل دیگر، نبود کفپوش مناسب سالن و تهویه مناسب است. بچه‌های تیم نمی‌توانند روی کفپوش‌ها حتی یک شیرجه بزنند، چون تمام بدن آسیب می‌بیند؛ در حالی که از سالن‌های شهرستان به راحتی می‌شود استفاده کرد.

در این مدت برای حمایت از تیم با افراد و مجموعه‌های مختلف هم صحبت کرده‌اید. چه حمایت‌هایی دریافت کردید؟

بالاخره این روزها همه تحت فشار اقتصادی هستند. در این مدت به صورت پراکنده از افراد و نفرات ورزش‌دوست و علاقه‌مند به جوانان ورزشکار درخواست کردیم که عمده حمایت را بزرگوارانی که اعلام کردم انجام دادند. ضمن اینکه شورای محترم خشت، جناب باقری نیز حمایت داشتند.

از آقای شفیعی هم به عنوان یکی از افرادی که پیگیر مسائل تیم است نام برده‌اید. حمایت ایشان برای تیم چه معنایی داشته است؟

جناب آقای شفیعی از دوستان ما و والیبالیست‌های منطقه بوده و هستند. همیشه پیگیر تمام مسائل و مشکلات ما هستند، تا جایی که در توانشان هست.

در روز فینال، حضور مسئولان منطقه را چطور دیدید؟

آقای مجتبی عباسی نیز قرار بود حضور داشته باشند، اما به دلیل مشکلاتی که لحظه آخر پیش آمد نتوانستند تشریف بیاورند و با تماس و پیام، حمایتشان را اعلام کردند.

در کنار این حمایت‌ها، از فعالان و افرادی که در بخش مالی یا رسانه‌ای کنار تیم بودند هم تشکر کرده‌اید.

بله، حمایت‌ها اکثراً مالی بوده است. اگرچه آقای فریدونی در تمام مراحل در کنار خبرنگاران و اصحاب رسانه در کنار ما بودند و حمایت کردند.

همچنین مجدداً از جناب برومند و جناب سجادیان بابت انتشار اخبار تیم تشکر می‌کنم.

از رسانه‌های منطقه برای ادامه مسیر چه انتظاری دارید؟

انتظار داریم ان‌شاءالله در آینده بیشتر و بهتر اخبار و اطلاعیه‌ها منتشر شود؛ از تمرینات، کلاس‌ها و بقیه موارد.

اگر بخواهیم درباره آینده والیبال منطقه صحبت کنیم، مهم‌ترین مطالبه شما از مسئولان و فعالان اقتصادی چیست؟

با توجه به استعدادهایی که در والیبال منطقه داریم، از مسئولان محترم درخواست توجه بیشتری داریم. همچنین از فعالان اقتصادی منطقه می‌خواهیم که ما را حمایت کنند.

اگر یک حامی مالی از همین امروز اعلام کند که می‌خواهد روی والیبال خشت و کنارتخته سرمایه‌گذاری کند، نخستین اولویت شما چه خواهد بود؟

اولین و مهم‌ترین کار، آوردن مربی با حق آموزش ثابت ماهیانه و کار روی رده پایه است تا ان‌شاءالله در سال‌های آینده حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشیم و افتخارآفرینی کنیم و بازیکنان حرفه‌ای در سطح استان و کشور تحویل جامعه والیبال بدهیم و نتیجه تلاش همه عزیزان را ببینیم.

و در پایان؛ بعد از تمام این سختی‌ها، وقتی جام قهرمانی را بالای سر بردید، چه حسی داشتید؟

تمام سختی‌ها با همت، تلاش، اخلاق و افتخارآفرینی بچه‌ها در آن لحظه فراموش می‌شود. واقعاً حس زیبایی است.

در آخر از حسن توجه شما بزرگوار تشکر می‌کنیم. ان‌شاءالله که با حمایت مسئولان و فعالان اقتصادی بتوانیم باعث افتخارآفرینی ورزش منطقه، خصوصاً والیبال، در آینده‌ای نزدیک باشیم.