.jpeg)
مطابق قانون اساسی و آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی، استیضاح یک فرآیند جمعی و حقوقی است هر نماینده تنها اختیار دارد درخواست استیضاح یک وزیر را ارائه دهد، اما بررسی، پذیرش و تصمیمگیری نهایی درباره آن منحصراً در صحن علنی مجلس و با رأی اکثریت نمایندگان انجام میشود. بنابراین، هیچ نمایندهای به تنهایی قادر به استیضاح وزیر نیست و این حق متعلق به کل مجلس است.
با این حال، برخی نمایندگان در موضعگیریهای خود چنین وانمود میکنند که شخصاً قادر به برکناری یک وزیر هستند و عباراتی همچون اگر فلان کار انجام نشود، استیضاحت میکنم را به کار میبرند در حالی که چنین تهدیدهایی نه تنها پشتوانه قانونی ندارد، بلکه نوعی برداشت اشتباه و انحرافی از جایگاه نمایندگی محسوب میشود.
کارشناسان سیاسی بر این باورند که تداوم این ادبیات میتواند پیامدهای منفی متعددی داشته باشد؛ از جمله ایجاد فضای تنشآلود میان قوه مقننه و مجریه، کاهش اعتبار جایگاه مجلس در افکار عمومی و تبدیل استیضاح (بهعنوان یکی از ابزارهای نظارتی مهم) به وسیلهای برای اعمال فشار شخصی یا سیاسی.
آنان تأکید میکنند: یک نماینده تنها یک رأی دارد و حق ندارد بهجای کل مجلس یا سایر نمایندگان تصمیمگیری کند شأن نمایندگی اقتضا میکند که بیان مواضع، در چارچوب قانون و با رعایت احترام به فرآیندهای جمعی انجام شود
به باور ناظران، اگرچه استیضاح بهعنوان یکی از ابزارهای قانونی مجلس باید همواره فعال و در دسترس نمایندگان باشد، اما تهدیدهای فردی و استفاده ابزاری از این واژه، نه تنها شأن مجلس را پایین میآورد بلکه به تضعیف نظارت واقعی منجر خواهد شد.
.jpeg)
.jpeg)
نظرات
0