در گذشتههای دور که پنکه، کولر و اسپلیتها پایشان به زندگی بشر باز نشده بود، مردمان جنوب ایران با معماری خلاقانهی خود بادگیرها را ساخته، از گرمای طاقتفرسای کویر بدانها پناه بردهاند.
بادگیرها را نه تنها بر بام خانهها، بلکه بر فراز آبانبارها و معادن جهت تهویهی هوا بنا کردهاند. شهرهایی چون: بوشهر، بندرعباس، کرمان، یزد و نائین بیشترین بادگیرها را دارا بودهاند.
یکی از خاصترین و جذابترین این بادگیرها را میتوان در سیرجان یافت. بر بلندای خانهی پزشک سرشناس شهر مرحوم "سید علیاصغر رضوی" بادگیری با معماری ویژه در دوران پهلوی قامت راست کرده به نام "بادگیر چپقی".
بادگیر چپقی را با آجر و ملات، بر روی فضای مستطیلشکل شمالی_ شرقی بنا نهادهاند. این بادگیر دارای شبکههای هندسی منظم زیر چپقها میباشد. هوا با عبور از این کانالهای تهویه به درون فضای تابستاننشین هدایت میشود.
این بادگیر با الهام از دودکش قدیمی کشتیها احداث شده.
نظرات
0