میلاد آخوندی درباره انگیزه خود برای انتخاب مهندسی به‌عنوان مسیر شغلی و حرفه‌ای گفت: دنیای مهندسی دنیایی پیچیده و حساس است و اگر به اطراف خود نگاه کنیم، متوجه می‌شویم بسیاری از امکانات و دستاوردهای زندگی، از ساختمان‌ها و پله‌ها گرفته تا ماشین‌آلات و حوزه‌های کشاورزی، راه‌سازی و هوا و فضا، با دانش و تلاش مهندسان شکل گرفته‌اند. همین گستردگی و تأثیرگذاری، نقطه عطفی برای انتخاب یک مهارت و تخصص به‌منظور ساختن آینده‌ای بهتر است.

وی در پاسخ به این پرسش که مهم‌ترین مهارت مورد نیاز یک مهندس در دنیای امروز چیست، اظهار کرد: علم و دانش فنی و دانشگاهی، پایه و اصل هر تخصص مهندسی است، اما به نظر من جرئت و جسارت را می‌توان سرلوحه کار یک مهندس دانست. مهندس، حتی با وجود دانش کافی، باید قدرت ریسک‌پذیری داشته باشد تا بتواند در برابر مشکلات و چالش‌های مسیر حرفه‌ای خود ایستادگی کند.

آخوندی درباره شیوه مواجهه با بن‌بست‌های فنی و اجرایی در پروژه‌های بزرگ و پیچیده گفت: نخستین گام در مواجهه با مشکلات پیچیده، حفظ خونسردی و ایستادگی در برابر مسئله است. نترسیدن از مشکلات، آرامش ایجاد می‌کند؛ زیرا ترس می‌تواند عامل شکست باشد. باید به خودمان یادآوری کنیم که هر پروژه‌ای سرانجام باید به دست فردی ساخته و اجرا شود؛ چه آن فرد خودمان باشیم و چه شخص دیگری. بنابراین باید به دنبال راه‌حل باشیم. همین نگاه، امید و انگیزه ادامه مسیر را ایجاد می‌کند.

وی در ادامه، درباره تفاوت میان آموخته‌های دانشگاهی و واقعیت‌های محیط کار مهندسی در ایران بیان کرد: تئوری باید در کنار عمل قرار بگیرد، اما در محیط دانشگاه معمولاً مباحث به‌صورت محدود و مختصر آموزش داده می‌شوند. بخش مهمی از مهارت‌ها باید در محیط‌های کارگاهی و اجرایی آموخته شود. حضور در محیط کار، علاوه بر افزایش دانش حرفه‌ای، نحوه برخورد، رفتار و گفت‌وگو با افراد مختلف را نیز به انسان آموزش می‌دهد؛ تجربه‌ای که تنها با قرار گرفتن در فضای واقعی کار به دست می‌آید.

آخوندی مهندسی را پیوندخورده با خلاقیت دانست و گفت: از نظر من، یک مهندس باید در همه زمینه‌ها، حتی خارج از حوزه تخصصی خود، فردی خلاق باشد. خلاقیت در وجود یک مهندس واقعی شکل می‌گیرد. ایستادگی در برابر مشکلات و حل مسائل پیچیده، نوعی هنر است؛ هنری که با جرئت و جسارت پیوند خورده است.

این فعال حوزه مهندسی در تشریح یکی از تجربه‌های متفاوت خود گفت: من به مواجهه با مشکلات علاقه دارم و گاهی خودم را درگیر موانع و کارهایی می‌کنم که افراد دیگر امکان یا تمایل مواجهه با آن‌ها را ندارند. گاهی یک قطعه کوچک و به ظاهر ساده، به دلیل تعداد بالا یا حساسیت فنی، به مسئله‌ای پیچیده تبدیل می‌شود. در یکی از این موارد، پس از هفته‌ها تلاش، تحقیق و مشورت با افراد متخصص، به یک راه‌حل درست و منطقی رسیدم و برای نخستین بار توانستم این روش را با صرف کمترین زمان و هزینه به نتیجه برسانم.

وی درباره تأثیر فناوری‌های نوظهور و هوش مصنوعی بر فضای کاری خود نیز گفت: در زمینه هوش مصنوعی اطلاعات تخصصی ندارم، اما به‌طور کلی آشنایی با فناوری‌های جدید و استفاده از دانش روز، برای ادامه فعالیت در حوزه مهندسی ضروری است.

آخوندی در پاسخ به پرسشی درباره نقش اخلاق حرفه‌ای در مهندسی اظهار کرد: اخلاق خوب باید در همه زمینه‌ها وجود داشته باشد و حوزه مهندسی نیز از این قاعده مستثنا نیست. خوش‌اخلاقی در محیط کار باعث می‌شود با افراد بیشتری ارتباط برقرار کنیم و انگیزه لازم برای تعامل با اطرافیان شکل بگیرد. از سوی دیگر، کیفیت فنی در پروژه‌ها باید حفظ شود تا سودآوری واقعی به دست آید. در حقیقت، همین کیفیت فنی است که زمینه سودآوری محصول یا پروژه را فراهم می‌کند و این دو موضوع، یعنی اخلاق حرفه‌ای و کیفیت کار، در کنار یکدیگر قرار دارند. محصول بی‌کیفیت نه‌تنها سود بلندمدت ایجاد نمی‌کند، بلکه موجب فاصله گرفتن از بازار رقابت نیز می‌شود.

وی خطاب به دانشجویان و مهندسان جوان گفت: نخستین نکته این است که در هر مقطع سنی، علاقه خود را مشخص کنید؛ زیرا بدون علاقه، موفقیت پایدار حاصل نمی‌شود. با تحقیق درست و محک زدن توانایی‌های ذهنی در زمینه‌های مختلف، مسیر مناسب خود را انتخاب کنید. دانش فنی و تئوری به‌تنهایی کافی نیست و برای موفقیت، باید تجربه و شناخت عملی از محیط‌های کاری مرتبط با رشته خود به دست آورید.

میلاد آخوندی در پایان درباره آینده صنعت مهندسی در ایران گفت: با توجه به سرعت تغییرات در جهان، ما نیز باید خود را با علم روز دنیا هماهنگ کنیم؛ هم در زمینه سخت‌افزار و هم در حوزه نرم‌افزار. هرچند موانع و مشکلات در مسیر مهندسی ایران زیاد است، همین مشکلات می‌توانند ما را به سمت یافتن راه‌حل‌های مختلف و مسیرهای جایگزین سوق دهند و زمینه بروز نبوغ و خلاقیت را فراهم کنند.

این مصاحبه به همت فاطمه زهرا شاهکلایی انجام شده است