اهمیت این کتاب علاوه بر روایت داستانی آن، در لایه پنهان و تربیتیاش معنا پیدا میکند. از نگاه روانشناسان کودک، مواجههٔ کنترلشده با تنهایی یکی از نخستین فرصتهایی است که کودک را با هیجانات پیچیده روبهرو میکند و اگر این تجربه در قالبی امن و قابلفهم ارائه شود، میتواند به رشد مهارتهای هیجانی او کمک کند. داستان فری دقیقاً همین مسیر را دنبال میکند؛ کودک ابتدا با ترس و دلتنگی روبهرو میشود، اما بهتدریج یاد میگیرد احساساتش را بشناسد، آنها را نامگذاری کند و راهی برای آرامش پیدا کند. این روند، پایهٔ شکلگیری «تابآوری هیجانی» در کودک است؛ یعنی توانایی سازگاری با موقعیتهای جدید و ناشناخته. کتاب همچنین فرصتی برای والدین فراهم میکند تا دربارهٔ احساسات با فرزندان خود گفتوگو کنند و به آنها بیاموزند که هیجانها نه تهدید، بلکه پیامآورند. «فری در خانه تنهاست…» از این جهت، تنها یک داستان نیست؛ ابزاری آموزشی است که میتواند در خانه، مهدکودک و مراکز مشاورهٔ کودک نقش مؤثری در رشد هیجانی کودکان ایفا کند.
نظرات
0