سؤال اینجاست که چرا زمانی که یک نماینده با واژههای نامناسب سخن میگوید، آن را نادیده میگیریم یا حتی به دیده مثبت مینگریم، اما هنگامی که یک رسانه نقدی را مطرح میکند، همان نقد «توهینآمیز» قلمداد میشود؟
همچنین به کار بردن تعابیری چون بومی و غیربومی در ارتباط با قلمها و رسانهها نه تنها با آزادی بیان سازگار نیست، بلکه شأن و جایگاه اهل قلم را نیز کوچک میکند. امروز قلمبدستان مرز جغرافیایی نمیشناسند؛ رسالت آنان بیان دغدغههای ملی و حتی جهانی است.
کاش پیش از قضاوت درباره نقد رسانهها، یک بار دیگر به سخنان نماینده دشتستان توجه میکردید تا روشن شود میان «توهین واقعی» و «نقد منصفانه» چه تفاوتی وجود دارد.
قلمها ذاتاً فراتر از مرزها میاندیشند و رسالتشان تنها منطقهای نیست؛ بلکه ملی و جهانی است.
بله، این هم قدرت تریبون و میکروفن است؛
جایی که توهین نماینده، «انتقاد» تعبیر میشود
و نقد روزنامهنگاران، «توهین» قلمداد.
خدا عاقبت همه ما را به خیر کند...
نظرات
0