پرسش اول: چه شد که مسیر ورزش حرفه‌ای و در ادامه مربیگری را انتخاب کردید؟ از چه زمانی متوجه شدید که مایلید دانش و تجربیات خود را به دیگران منتقل کنید؟

پاسخ: از بچگی عاشق ورزش بودم و پیشنهاد مربی شدن را یکی از دوستانم به من داد. اولش فکر می‌کردم کار سختی است، اما کمی که مطالعه کردم حس کردم از پس آن برمی‌آیم. وقتی در این کار مسلط شدم، همیشه مقابل خانم‌های اطرافم که حرکات را اشتباه می‌زدند، حس مسئولیت داشتم و می‌خواستم روش درست را به آن‌ها یاد بدهم.

پرسش دوم: به نظر شما، بزرگ‌ترین تفاوت میان یک ورزشکار خوب بودن و یک مربی خوب بودن در چیست؟ یک مربی برای موفقیت به چه مهارت‌هایی فراتر از دانش فنی نیاز دارد؟

پاسخ: همه می‌توانند ورزشکار خوب باشند، ولی مربی خوب بودن واقعا صبر و حوصله می‌خواهد. مربی باید مقابل شاگرد صبور باشد، او را تشویق کند، نگذارد کم بیاورد و در لحظاتی که خسته می‌شود، پشتش باشد تا علاوه بر جسم، روحش هم قوی شود. داشتن مربی کاربلد و صبور، کلید اصلی این مسیر است.

پرسش سوم: فلسفه شخصی شما در مربیگری چیست؟ در تمرین دادن به شاگردانتان، بیشتر روی چه اصول اخلاقی، ذهنی و فنی تاکید دارید؟

پاسخ: تجربه شخصی من توانمندسازی و رشد مداوم است. همیشه تلاشم را کرده‌ام تا با راهنمایی، مهارت‌های شاگردانم را بالا ببرم، نقاط ضعف و قدرت آن‌ها را نشان دهم و با کمک هم آن‌ها را ارتقا دهیم تا بتوانند جسم و روح خود را قدرتمندتر کنند.

پرسش چهارم: بزرگ‌ترین چالشی که در مسیر حرفه‌ای مربیگری با آن روبرو بوده‌اید چه بوده و چگونه توانسته‌اید بر آن غلبه کنید؟

پاسخ: بزرگ‌ترین چالشم این بود که واقعا سخت بود در حیطه کاری خودم، خودم را جا بیندازم و به دیگران معرفی کنم. خلاصه بگویم، حداقل سه سال زمان برد تا بتوانم به عنوان مربی که مورد قبول اطرافیان است، جایگاه خودم را پیدا کنم.

پرسش پنجم: امروزه به دلیل سبک زندگی مدرن و کم‌تحرک، بسیاری از افراد انگیزه‌ای برای ورزش ندارند. شما چگونه اشتیاق و انگیزه لازم را در شاگردان خود، به‌ویژه افراد تازه‌کار، زنده نگه می‌دارید؟

پاسخ: همان‌طور که گفتم، آدم‌ها برای انجام ندادن کارهایی که حالشان را خوب می‌کند، بهانه‌های زیادی مثل مشغله کاری یا کمبود وقت می‌آورند. اما همه چیز به خود فرد برمی‌گردد؛ تا خودتان نخواهید، حتی مربی یا نزدیک‌ترین آدم زندگی‌تان نمی‌تواند کمک زیادی کند. با این حال، خودم وقتی کسی برای تغییر پیش من می‌آید، تمام تلاشم را می‌کنم تا حس خوب و انرژی مثبت به او منتقل کنم. برای یک خانم تازه‌کار، صبر و حوصله، نظارت دقیق بر حرکات و خوش‌رویی در توضیح دادن، باعث می‌شود شاگرد حس خوب بگیرد و ادامه دهد.

پرسش ششم: برای طراحی یک برنامه تمرینی و ورزشی کارآمد، چه فاکتورهایی را در نظر می‌گیرید و چقدر به شخصی‌سازی تمرینات بر اساس فیزیک و اهداف هر فرد اهمیت می‌دهید؟

پاسخ: برای اینکه بتوانم یک برنامه تمرینی قابل قبول برای تغییر بدن شاگردم ارائه دهم، اول باید ببینم قدرت بدنی او تا چه حدی است و چقدر می‌تواند سنگینی تمرین و استمرار را تحمل کند. بین شاگرد و مربی همه چیز پنجاه‌ پنجاه است؛ وقتی شاگرد تمرین می‌کند، مربی هم موظف است به تشویق او، وقت گذاشتن، زیر نظر گرفتن حرکات و انتقال حس خوب بپردازد. وقتی شاگرد این حمایت‌ها را دریافت کند، با روحیه بهتری ادامه می‌دهد.

پرسش هفتم: نقش آمادگی ذهنی و روان‌شناسی ورزشی را در موفقیت یک ورزشکار چقدر مؤثر می‌دانید؟ شما چطور به شاگردانتان کمک می‌کنید تا بر ترس‌ها یا خستگی‌های ذهنی خود غلبه کنند؟

پاسخ: واقعا مهم است و تاثیرگذاری زیادی دارد. بارها شده که شاگردم کم آورده یا چون نتیجه لازم را نگرفته، خواسته ورزش را کنار بگذارد. در این مرحله، همه چیز به مربی بستگی دارد که در کنار او باشد، با او صحبت کند و درکش کند. من سعی می‌کنم در این شرایط نه به عنوان مربی، بلکه به عنوان دوست کنارش باشم و از او بخواهم ادامه دهد. نتیجه گرفتن در ورزش کار یک روز و دو روز نیست؛ وقتی روح شاگرد آرام شود، جسم خودبه‌خود شروع به ترمیم می‌کند و آماده تلاش دوباره می‌شود.

پرسش هشتم: شیرین‌ترین خاطره یا بزرگ‌ترین دستاورد دوران مربیگری شما تا به امروز چه بوده است؟ موفقیت کدام‌یک از شاگردانتان بیشترین تأثیر را روی شما گذاشته است؟

پاسخ: شیرین‌ترین خاطره برای هر مربی، رضایت شاگردانش است؛ وقتی نتیجه دلخواه را می‌گیرند و مایل هستند دوباره با همان مربی ادامه دهند. اکثر شاگردان من وجودشان تاثیرگذار بوده است.

پرسش نهم: شایع‌ترین اشتباهاتی که افراد در ابتدای ورود به دنیای ورزش انجام می‌دهند چیست و چه توصیه‌ای برای پیشگیری از آسیب‌دیدگی‌های ورزشی دارید؟

پاسخ: بیشترین اشتباهی که دیدم، گرم نکردن قبل از تمرین و ورزش بدون استراحت لازم در بین ست‌هاست. گاهی استراحت نمی‌کنند یا استراحت طولانی‌مدت دارند. انجام اشتباه حرکات، انجام ندادن حرکات کششی بعد از تمرین که باعث گرفتگی و تجمع اسید لاکتیک می‌شود، و نخوردن آب کافی از دیگر اشتباهات رایج است. برای جلوگیری از آسیب، باید شدت تمرین‌ها کم‌کم افزایش یابد، بدن قبل از تمرین به اندازه کافی گرم شود و از کفش و تجهیزات مناسب استفاده شود.

پرسش دهم: به عنوان سوال پایانی، چه توصیه یا پیامی برای مخاطبانی دارید که تمایل دارند ورزش را شروع کنند اما مدام آن را به شنبه بعدی یا آینده موکول می‌کنند؟

پاسخ: توصیه من به همه خانم‌هایی که می‌گویند وقت ندارند این است که منتظر نباشند حس ورزش بیاید تا بخواهند شروع کنند. هرچه زودتر شروع کنید، زودتر به نتیجه‌ای که می‌خواهید می‌رسید. یادتان نرود که ورزش فقط برای خوش‌اندام شدن نیست، بلکه هزار و یک فایده برای جسم و روح دارد که زندگی را قشنگ و سالم می‌کند. یادمان باشد بدن ما همیشه جوان نمی‌ماند، پس همین حالا شروع کنید. از شما هم بابت ترغیب جوانان به زندگی سالم و ایجاد انگیزه برای کسانی که هنوز ورزش را شروع نکرده‌اند، تشکر می‌کنم.

این مصاحبه توسط فاطمه زهرا شاهکلایی تدارک دیده شده است.

چاپ کتاب شعر،داستان،رمان،زندگینامه و...در انتشارات بین المللی حوزه مشق