ماده ۷۴۵ قانون مجازات اسلامی برای انتشار یا در دسترس قرار دادن صوت، تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری بدون رضایت شخص در صورتی که شرایط مقرر در قانون وجود داشته باشد، ضمانت اجرای کیفری پیش‌بینی کرده است؛ از جمله زمانی که این اقدام موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت شود.
پس هر اسکرین‌شاتی را نمی‌شود جرم دانست. باید دید چه چیزی منتشر شده، محتوای آن چه بوده، رضایت یا عدم رضایت چگونه بوده، برای چه کسانی منتشر شده و انتشار آن چه اثری داشته است. همین جزئیات است که می‌تواند مسیر حقوقی ماجرا را تغییر دهد.
یک اشتباه رایج دیگر هم این است که بعضی‌ها فکر می‌کنند وقتی گفت‌وگو در واتساپ، تلگرام یا هر پیام‌رسان دیگری انجام شده، دیگر خصوصی نیست. مجازی بودن ارتباط به‌تنهایی تکلیف انتشار آن را مشخص نمی‌کند. از آن طرف خصوصی بودن یک گفت‌وگو هم به این معنا نیست که در هیچ شرایطی نمی‌توان محتوای آن را به مرجع قضایی ارائه کرد.
ممکن است پیام‌ها یا داده‌های الکترونیکی در جریان یک اختلاف برای اثبات یک ادعا مورد استفاده قرار بگیرند. قانون برای ادله و داده‌های الکترونیکی مقرراتی دارد اما اینکه یک اسکرین‌شات مشخص در یک پرونده مشخص چه ارزشی داشته باشد و تا چه اندازه قابل استناد باشد، به شرایط همان پرونده و نحوه احراز آن بستگی دارد.
حالا اگر یک روز دیدید چت خصوصی‌تان جایی منتشر شده، قبل از هر واکنشی چیزی را پاک نکنید. از محتوای منتشرشده، لینک-نام کاربری، تاریخ و ساعت و محل انتشار مستندات لازم را نگه دارید. اگر پیام‌ها یا محتوای اصلی هنوز در دسترس است، حفظ آن‌ها هم می‌تواند مهم باشد  و یک کار را بهتر است از روی عصبانیت انجام ندهید. انتشار اطلاعات خصوصی طرف مقابل.
اینکه کسی اطلاعات شما را منتشر کرده، لزوماً به شما اجازه نمی‌دهد اطلاعات او را منتشر کنید. واکنش متقابل ممکن است خودش مسئله تازه‌ای ایجاد کند.
در نهایت یک اسکرین‌شات فقط یک تصویر از صفحه گوشی است؛ اما چیزی که پشت آن قرار داردممکن است از حریم خصوصی و حیثیت یک نفر تا یک اختلاف حقوقی یا حتی کیفری امتداد پیدا کند.دسترسی به یک اطلاعات لزوماً اختیار نامحدود برای انتشار آن نیست.
این مطلب صرفاً با هدف آموزش عمومی تهیه شده است و بررسی مسئولیت حقوقی یا کیفری هر مورد، به شرایط و ادله همان پرونده و تشخیص مرجع صالح بستگی دارد.