.jpeg)
نتیجه این انحراف، عقبماندگی ایران در توسعه میادین نفتی و گازی مشترک بود، کشورهایی مانند عربستان، کویت و قطر، از فرصت استفاده کرده و سرمایهگذاریهای عظیمی انجام دادند، بهطوری که میدان نفتی آزادگان و میدان گازی فرزاد A و B تقریباً بهطور کامل در اختیار عربستان قرار گرفته است.
در دوران خاتمی، پروژههای عظیمی همچون توسعه پارس جنوبی، احداث پتروشیمیها و صنایع پاییندستی کلید خورد، هدف این بود که کشور از خامفروشی فاصله بگیرد و به سمت توسعه پایدار حرکت کند. اما با تغییر سیاستها، بسیاری از این پروژهها نیمهکاره رها شدند، اگر مسیر خاتمی ادامه مییافت، امروز کشور با بحران ناترازی انرژی و مشکلات اقتصادی کمرشکن روبهرو نبود.
حضور افرادی همچون سعید جلیلی که تفکراتی افراطگرایانه دارد، نهتنها به انسجام ملی کمکی نمیکند، بلکه جامعه را به سمت شکافهای عمیقتر سوق میدهد، سیاستهای او میتواند کشور را دچار بحرانهای اقتصادی، سوءتغذیه و حتی تنشهای داخلی کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، کشور نیازمند سیاستهایی مبتنی بر عقلانیت و توسعهمحوری است؛ سیاستهایی که در دوران خاتمی پایهگذاری شد. شاید بهترین راه برای نجات ایران، بازگشت به همان مسیر عقلانی باشد.
✒️مختار پزشک
(دبیر کمیته سیاسی انجمن خبرنگاران و روزنامهنگاران استان بوشهر)
نظرات
0