شاید کمتر کسی میدانست این دستبافته ساده و بیادعا، تنها یک کفپوش نیست؛ بلکه روایتگر نگاه رهبری است که حمایت از تولید ملی و صنایعدستی ایرانی را نه در سخن، بلکه در سبک زندگی خود معنا کرد. انتخاب آگاهانه زیلوی میبد برای حسینیه و بیت رهبری، سالها پیش هنری را که در آستانه فراموشی قرار داشت، دوباره بر سر زبانها انداخت و راه ثبت جهانی این هنر کهن را هموار کرد.
امروز و در روزهایی که همان زیلوها آخرین بدرقهکنندگان رهبر شهید شدهاند، مرور این روایت، بیش از هر زمان دیگری معنای حمایت عملی از تولید ایرانی و میراث ماندگار ایشان را آشکار میکند. عبدالکریم غنیپور، رئیس شرکت تعاونی زیلوبافی میبد، از روزهایی میگوید که یک انتخاب ساده، سرنوشت یک هنر اصیل ایرانی را تغییر داد:
زیلوبافی میبد سابقهای بیش از ۸۰ سال دارد و روزگاری نزدیک به ۶۰ درصد زیلوی مورد نیاز کشور در این شهرستان تولید میشد. در آن دوران حدود ۳۰۰ دستگاه زیلوبافی فعال بود و پیش از رواج فرشهای ماشینی، زیلو اصلیترین کفپوش خانهها، مساجد و اماکن عمومی به شمار میرفت.
نخستین محموله زیلو برای حسینیه امام خمینی(ره) و بیت رهبری در سال ۱۳۸۴ ارسال شد. در آن مرحله حدود هزار و ۵۰۰ مترمربع زیلو برای این مجموعه بافته شد و در سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ نیز بار دیگر همین میزان زیلو تولید و به حسینیه امام خمینی(ره) و بیت رهبری ارسال شد.
سفر رهبر شهید به استان یزد و دغدغه مطرح شده درباره حمایت از زیلوبافی: در آن دیدار، یکی از حاضران از معظمله پرسید چرا از زیلو، به عنوان یکی از هنرهای اصیل ایرانی، حمایت نمیشود. رهبر شهید در پاسخی کوتاه اما ماندگار فرمودند: من باید یک کار فرهنگی انجام میدادم که انجام دادم؛ تمام حسینیه و منزل خود را زیلو کردم و انتظار دارم دیگران هم این کار را انجام دهند.
نظرات
0